Αν υποθέσουμε ότι όλη η ζωή μας αποτελείται από δίκτυα σχέσεων,το facebook (=φατσοβιβλίο) αποτελεί τη μεταμοντέρνα μορφή κοινωνικο-ψηφιακής δικτύωσης.Facebook είναι,σύμφωνα με τη μηχανή αναζήτησης Google,η δημοφιλέστερη ελληνική λέξη αναζήτησης που αρχίζει με το γράμμα <<Φ>>.H παγκόσμια κοινωνία μπήκε στο πρίζα,κάθισε μπροστά στην οθόνη,χάιδεψε το πληκτρολόγιο και οι άνθρωποι έκαναν φίλους,χωρίς γεωγραφικά σύνορα!
Με μία απλή και δωρεάν εγγραφή,μπορείς να γνωρίσεις,να μιλήσεις,να παίξεις,να γίνεις αγρότης-κτηνοτρόφος,να καθαρίζεις ενυδρεία,να κατασκοπεύσεις,να κουτσομπολέψεις,να ανέβασεις τραγούδια-βίντεο-την ιστορία της ζωής σου και φωτογραφίες από τα γεννοφάσκια σου μέχρι και σήμερα!
Το Facebook σήμερα δίνει φτεραααά σε πολλές κατηγορίες ανθρώπων:
Είσαι ντροπαλός;Μίλα της στο facebook.
Είσαι μοναχικός;Facebook=παρηγοριά και παρέα
Είσαι ζηλιάρης ή καχύποπτος;Το Facebook είναι εδώ να σου ανοίξει τα μάτια.
Είσαι ηδονοβλεψίας=Είσαι στο σωστό μέρος.
Είσαι στη δουλειά-στο σπίτι-στο δρόμο και βαριέσαι=Επίσης.
Επίσης,το fb (βαριέμαι να το γράφω ολόκληρο) σε βοηθάει να διακρίνεις κατηγορίες ανθρώπων,απαραίτητα κριτήρια για να επισυνάψεις μαζί τους δεσμούς αιώνιας φιλίας με πολλά υποσχόμενα επακόλουθα,βεβαίως-βεβαίως.Έτσι,μπορείς να τους διαλέξεις ανάλογα με:
Το πόσο γυμνασμένοι-όμορφοι-καλοντυμένοι (φαίνονται ότι) είναι.Εδώ να προσέξεις διεξωδικά τις φωτογραφίες.Αν δεις αίτημα φιλίας από την Αngelina Jolie,το πιο πιθανό είναι από πίσω της να κρύβεται η Αγγέλα της γειτονιάς σου,που επίμονα αποφεύγεις!
Το πόσες φωτογραφίες έχει.Αυτό να το προσέξεις πολύ-κρύβεται μεγάλη ιδιοσυγκρασία από πίσω.Αν έχει λιγότερες από 700,τότε ναι,εγκρίνω κι εγώ!
Τι είδους φωτογραφίες έχει.Μια εικόνα=χίλιες λέξεις.Τσέκαρε καλά τις φωτογραφίες του/της.Εστίασε στις πόζες που πάιρνει,στα μέρη που συχνάζει και στον κοινωνικό περίγυρο.
Τη μουσική του/της παιδεία.Δεν μπορεί να υπάρξει φιλία,όταν ο ένας ακούει Καρρά και ο άλλος Iron Maiden.Δεν το θέλει ούτε ο Θεός αυτό!
Σε πόσα και σε ποια γκρουπάκια είναι εγγεραμμένος/μένη.Θα βγάλεις έγκυρα και επαρκή συμπεράσματα για τον χαρακτήρα του/της.Αν κι αυτή και εσύ καταπίνατε τις τσίχλες σας,όταν ήσασταν παιδιά,τότε ίσως να είναι το καρμικό σου ταίρι!
Τη χρήση που κάνει στη facebookσφαίρα.Αν μπαίνει σπανίως,πολύ φοβάμαι ότι στις δύσκολες στιγμές σου,δεν θα είναι εκεί να σου κρατάει το χέρι.
Όπως κατάλαβες,δεν έχω και τη καλύτερη άποψη για το συγκεκριμένο άθλημα.Δεν είμαι χρήστης του,παλιά από αντίδραση και τώρα πλέον από συνείδηση.Δεν νιώθω πως μου προσφέρει κάτι και δεν έχω να προβάλλω ή να διαφημίσω κάτι.
Αναγνωρίζω τα θετικά-παγίδες που προσφέρει απλόχερα,αλλά η δική μου ζυγαριά κλίνει αντίθετα.Στο μυαλό μου λειτουργεί κυρίως ως κατινίστικο-κουτσομπολίστικο μέσο-παρά ως μέσο πληροφόρησης και εύρεσης χαμένου φίλου και αγάπης.
Θα μου πεις <<Το μυστικό βρίσκεται στη χρήση που κάνεις>> κι εμείς οι Έλληνες έχουμε λίγο πολύ τη κατάχρηση στο αίμα μας.Ο μέσος Έλληνας,διάβασα ότι,περνάει 4-5 ώρες κατά μέσο όρο της ημέρας του στο Facebook!Αναφέρομαι,λοιπόν,σε αυτή τη κατηγορία (κατάχρησης).Και δυστυχώς αποτελούν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.
Νέα παιδιά (επηρρεασμένα από sexy φωτογραφίες)να προσπαθούν να ριξουν γκόμενα (επιτηδευμένα ντυμένη-γδυμένη) με χαζοατάκες του τύπου <<Είσαι για πολλά like μάνααα μου εσύ>>!Νέα παιδιά,επίσης,χαμένα στις φάρμες και στα χωράφια,που έχουν ξεχάσει να περπατάνε από το πολύ καθησιό.Κορίτσια να ψάχνουν μήπως βρουν ύποπτα σχόλια σε walls των αγοριών τους και τα αγόρια να κάνουν κόντρες σε παιχνίδια!!!!
Η κοινωνία του facebook συμπάσχει και συμπορεύεται,φαίνεται,με την εξωδιαδυκτιακή ελληνική κοινωνία και,όπου να 'ναι,θα φτάσουμε στο σημείο να πίνουμε ποτά σε εικονίτσες μέσω fb,να δωρίζουμε πάντα σε γεννέθλια,να βλέπουμε τους αγρότες του FarmaVille να αποκλείουν με μπλόκα τον δρόμο προς την αρχική σελίδα και να διεκδικούν κι αυτοί επιδοτήσεις!Θα φτάσουμε στο σημείο να λέμε μεταξύ μας<<Ποτέ δεν σε είδα κάτι παραπάνω από like>>,να χτυπάει η καρδούλα με ένα confirm,να χωρίζουμε με αποκλεισμό ή διαγραφή,να γυρνάμε μόνο όταν δούμε minimum 50 like και να επικρατεί η άποψη ότι -Ο άντρας ο βαρύς,ο μπρουτάλ,ο μάγκας,ο άντρας καθαρόαιμο αρσενικό δε κάνει like,κάνει poke!!-
Και ερωτώ:
Μεγάλη Παρασκευή πατάμε like;
Στα Ανώγεια το lol το γράφουν ror;
Οι αριστερόχειρες βγάζουν τη γλώσσα :p ή :b;
Και τέλος ας κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για όλα τα status που πέρασαν στα αζήτητα.Που φτιάχτηκαν με κόπο,αίμα,δάκρυα και ιδρώτα,που έκρυβαν φιλοδοξίες και όνειρα και που κανένας δεν τους πάτησε like!
Ελπίζω να κατάλαβες το νόημα όλου αυτού του τραγικοκωμικού-μαραθώνιου post!
Ο νοών νοείτω και ο postών postείτω!!
ΥΓ:Στα 100 like που θα μου κάνεις,δώρο μια βόλτα με πόνι στη πολλών στρεμμάτων φάρμα μου!
Τα σούπερ τρανταχτά ανησυχητικά καμπανάκια για να καταλάβω ότι δεν είμαι στα καθόλου high μου είναι δύο:1)Να χάσω το χιούμορ μου,ακόμη κι αυτό που γελάω μόνο εγώ και 2)να πατήσω στο google τη λέξη <<ζώδια>>..
Λένε ότι η κυκλοθυμία είναι κοριτσίστικο χαρακτηριστικό και εγώ επαληθεύω πλήρως τον κανόνα.Μπορεί να με ρίξει μία επιστημονικής φαντασίας σκέψη και μπορεί να με ανεβάσει ακόμη και η διαφημίση της Cosmote με το <<Μπες,μπες,μπες>>!Στην ουσία,είναι δικά μου θέματα,που δεν έχω λύσει και που συνεχώς διώχνω και επαναφέρονται μαζί με σκέψεις,εικόνες,ήχους κτλ.Το θέμα παραμένει,εγώ το ξεγελάω με διάφορα τερτίπια,βαριέται και ξαναπάει στο πίσω μέρος του μυαλού.Δοκίμασέ το,πιάνει!Τώρα,αν είσαι σε φάση ζωής που δεν έχεις με τι να ασχολήθεις,μπορείς να το επαναφέρεις,σαν παιχνίδι!
Αν χάσω το χιούμορ μου,κάτι δεν πάει καλά.Σημαίνει ότι ήρθε ο εχθρός και τα όπλα μου είναι για service!Γιατί το χιούμορ είναι όπλο ξεγελάσματος!Σημείωσε το αυτό,είναι βαθυστόχαστο!Τώρα,αν το ρίξω στα ζώδια,εκεί τα πράγματα είναι ζόρικα!!
Καλά δεν είμαι και του θανατά,απλώς αγχώνομαι για διάφορα και όσο τα αναβάλλω,βρίσκουν τις πιο άκυρες στιγμές να μου κάνουν ντου.Και έτσι βρέθηκα στο μαγικό κόσμο των ζωδίων!!
Έχω αναφέρει πόσο πολύ μ΄αρέσει να τα κορο'ι'δεύω!Σπάω πλάκα και με τον τρόπο που τα παρουσιάζουν και με αυτούς που πορώνονται!Στο σχολείο,μόλις εμφανιστεί η παχουλή κυρία των άστρων,επικρατεί στο γραφείο ενός λεπτού σιγή!!<<Τα ψαράκια πέρασαν;;Και το έλεγα εγώ να χτυπάμε το κουδούνι νωρίτερα>>!(Το κάνω λίγο ακραίο,γιατί μ'αρέσει!)
Εγώ είχα αφήσει τα ζώδια στη καθημερινή-εβδομαδιαία και μηνιαία ενημέρωση!Ο κόσμος εξελίσσεται!Τα ζώδια απέκτησαν δικαιώματα!Έχουν για κάθε θέμα και μία ανάλυση!Η Παρθένος μαγειρεύει καλύτερα το χοιρινό,παρά τα ζυμαρικά!Ο Λέων ντύνεται πιο αθλητικά από τον Σκορπιό και το φιλί του Ταύρου είναι πιο παθιάρικο από το φιλί του Ζυγού (σε αυτό ίσως να πέφτει και μέσα).
Μια ματιά μπήκα να ρίξω η κακομοίρα και είδα να ξεδιπλώνεται όλη η Τόλμη και Γοητεία μπροστά μου!Και από κάτω να τσακώνονται για το ποιό ζώδιο φιλάει πιο καλά,οδηγεί πιο καλά ή καπνίζει με περισσότερο στυλ!!Αυτό ήταν,ήρθε το κέφι μου στα ίσια του!Δεν χρειάστηκε καν να δω το ζώδιό μου!Έχω λύσει τα προβλήματά της ζωής μου:Το αστρο-google με έκανα να δω τη ζωή με άλλο μάτι!Αφού μαγειρεύω καλύτερα το χοιρινό από τα ζυμαρικά,αφού μου πηγαίνουν τα ελαφρυά αρώματα και αφού έχω ιδανικό προορισμό την Ινδία,ποιός ο λόγος να αναλώνομαι;;
Τώρα αν εσύ θέλεις τον καναπέ σου στο ίδιο ύψος με τη κουζίνα σου ή αν προτιμάς το μπάνιο πριν από το sex και όχι μετά...λυπάμαι,αλλά η μοίρα σου παίζει άσχημα παιχνίδια!Το e-mail της είναι rikse-katostariko-kale-kuria@hotmail.com,για διευκρινήσεις-απορίες!
ΥΓ1)Η διάθεσή μου επανήλθε!
ΥΓ2)Σας παρακαλώ,ενημερωθείτε για τον χαρακτήρα σας και πείτε μου κι εμένα,να ξέρω με τι ανθρώπους διαδυκτιοαναστρέφομαι!Ευχαριστώ!
Όταν αποφασίζεις να γράφεις σε blog,αυτομάτως το μυαλό σου μπαίνει σε μια διαδικασία του
1)Ποιός λόγος ύπαρξής του και
2)τί θεματολογία θα αφορά.
Είχα αναφέρει και παλαιότερα πως blogs διάβαζα καιρό πριν αποκτήσω το δικό μου.Η όλη λογική μου άρεσε,νόμιζα πως μου ταίριαζε,μιας και μ'αρέσει να αναλύω γράφοντας και είπα να το δοκιμάσω,χωρίς πολλή σκέψη.
Όταν έχεις λύσει τα υπαρξιακά του blog σου και περνάς στη θεματολογία,ποτέ μα ποτέ δεν πέφτεις μέσα στις προβλέψεις σου.Δεν μπορείς να πεις <<Θα αρκεστώ σε αυτά που βλέπω γύρω μου>>,χωρίς να βάλεις μέσα κάτι το προσωπικό.Και αυτή είναι και η μαγεία της γραφής.Μπορείς να ξεκινήσεις από μια σκοτωμένη κατσαρίδα που είδες στο μπάνιο και να καταλήξεις στο πόσο πολύ σε πόνεσε ο χωρισμός σου με τον τάδε πριν 42 χρόνια.Η θεματολογία είναι ευέλικτη.Και φυσικά άμεσα επηρεασμένη με τη ψυχολογία μου.Αν είμαι στα πάνω μου,μπορώ να σου βρω ρομαντισμό ακόμη και στο dvd της Ντούβλη,αν είμαι στα κάτω μου δεν τον βρίσκω ούτε στο πιο δακρύβρεχτο ρομάντζο.
Αυτό δεν μου έσκασε ξαφνικά στο κεφάλι,απλώς παρατηρούσα τα θέματα των αναρτήσεων και διέκρινα μια σύγχυση μεταξύ τους,που μπορεί να φαίνεται αστεία,αλλά,αν μη τι άλλο,είναι αληθινή.
Δεν φοβάμαι να γράψω κάτι το προσωπικό,φοβούμενη μη δείξω λίγο εαυτό και
δεν φοβάμαι να γράψω κάτι το αστείο,φοβούμενη μη χάσω τη σοβαρότητά μου στα μάτια σου.
Άσε που-μεταξύ μας-αυτούς που ψάχνουν μόνο σοβαρότητες-τους βαριέμαι οικτρά!
Γράφω με ό,τι ζω και νιώθω.
Αν αρχίσω και επηρεάζω τη σκέψη μου με το τι αρέσει ή πώς πρέπει να το παρουσιάσω για να αρέσει,πολύ απλά στην ερώτηση <<Είστε σίγουροι ότι θέλετε να διαγράψετε το ιστολόγιο;>>Θα απαντήσω ΝΑΙ.
Όταν αποφασίζεις να γράψεις σε blog,πρέπει να λάβεις υπόψην σου δύο βασικές παραμέτρους:
1)Ό,τι γράφεις είναι προσβάσιμο στον καθένα και
2)τα σχόλια
Προσωπικά,με το να γράφω σε blog σκέψεις και οπτικές μου δεν νιώθω οτι εκτίθεμαι.Είναι ένα ανώνυμο ηλεκτρονικό ημερολόγιο,που τα όρια του τι γράφεις,τα ορίζεις εσύ.Είναι προσβάσιμο στο καθένα,αλλά δεν πληρώνεις και είσοδο.Όποτε,αν βρίσκεις βαρετά αυτά που γράφω ή αν σε πιάνει αλλεργία από τις πεταλούδες μου,υπάρχει και το κόκκινο κουτάκι πάνω δέξια,δεν δαγκώνει!
Μη κάνεις το λάθος και δώσεις τη διεύθυνση του blog σου σε ανθρώπους που βρίσκονται προσωρινά στη ζωή σου, γιατί:
1)θα κατευθύνεται-επηρεάζεται η σκέψη σου
2)θα παρερμηνεύουν και
3)θα χαθεί ο αυθορμητισμός σου στα γραπτά σου.
Αν το έκανες ήδη,απλώς βγάλ'το απ΄το μαυλό σου,σαν να μην έγινε ποτέ.
Σχόλια.Από τη στιγμή που έχεις επιλέξει να υπάρχουν,θα υπάρχουν.Εγώ τα θέλω.Κι ας είναι αντιφατικά με τα δικά μου.Δεν φοβάμαι να δω ένα αρνητικό σχόλιο,όπως και δεν φοβάμαι να κάνω κι εγώ ένα.Δείχνει ειλικρίνεια και σε κάνει να συνειδητοποιείς ότι κάποιος ζόρισε το μυαλό του με ένα δικό σου θέμα.Κι αυτό εμένα μόνο χαρά μου προκαλεί.
Αν με ενοχλούσε κάτι,αυτό θα ήταν κάτι το κακοπροαίρετο,που ακόμη δεν το έχω νιώσει.Και αυτό μόνο από κάποιον που ήρθε κοντά μου,όσο κοντά μπορεί να έρθει.Από άγνωστους ανθρώπους,με άγνωστα κίνητρα προθέσεις,πολύ απλά δεν νιώθω τίποτα.Είμαι που είμαι με τους γύρω μου παρεξηγησιάρα,να είμαι κι εδώ;Ε,δεν λέει!
Δεν ψάχνω φίλους μέσα από το blogging,δεν είναι αυτός ο λόγος που είμαι εδώ!(Αν βρεθούν,δεν θα τους κλείσω τη πόρτα)!Δεν γράφω πράγματα για να φαίνομαι αρεστή,δεν έχω τέτοιες ανάγκες!
Χαίρομαι που έχω βρει ανθρώπους ,εδώ μέσα, που εκπέμπουμε στα ίδια μήκη,που τους συμπαθώ,τους εκτιμώ και τους σέβομαι!
Όταν γνώρισα την Ι. ήταν 10 χρονών.Της έκανα ιδιαίτερα από τη Δ΄ μέχρι τη ΣΤ' Δημοτικού.3 χρόνια μπαινόβγαινα στο σπίτι τους.Με τη μαμά ειδικά είχαμε έρθει αρκετά κοντά,ώστε να της λέω κάποια πράγματα παραπάνω,από αυτά που δυσκολεύεσαι να ανοίξεις το στόμα και να πεις.
Το περιβάλλον ήταν άσχημο.Πολλά προβλήματα,εξωσυζηγικέςσχέσεις,τσακωμοί,τσακωμοί,λόγια,χειρονομίες,πανικός.Και όλα αυτά μπροστά στα μάτια της Ι..Και στα δικά μου.Κάποια στιγμή ένιωθα τόσο άβολα,που δεν ήθελα να ξαναπατήσω εκεί μέσα.Ψυχοπλακωνόμουν,με το ζόρι κρατιόμουν να μη τους βρίσω και να φύγω.Έλα που ήταν το παιδί στη μέση,και πλήρωνε ήδη αρκετά.3 χρόνια η ίδια κατάσταση.Αηδίαζα.Στο τρίτο χρόνο έμπαινα,έκανα το μάθημα και έφευγα.Δεν καθόμουν λεπτό παραπάνω.Ήταν εικόνες έξω από μένα και ένας φόβος μη καταλήξω κα κάνω τα ίδια λάθη.
Καταλαβαίνεις πως στο μυαλό της Ι. μόνο το διάβασμα δεν υπήρχε.Η επίδοσή της ήταν κάτω του μετρίου και αυτό που ήθελε ήταν παρέα.Να είναι κάποιος εκεί,όταν μέσα άρχιζαν τα όργανα.Δεν ξέρω αν με συμπαθούσε,δεν εκφραζόταν.Αν την έβλεπες,καταλάβαινες πως κάτι δε πάει καλά.Το έβλεπες στα μάτια της.Φίλες δεν ξέρω αν είχε,δεν μιλούσε σχεδόν ποτέ και σπάνια χαμογελούσε.Τη συμπονούσα.Για τις προοπτικές που θα μπορούσε να έχει,για τα όσα στερείται.
'Αλλαξα πόλη,έκοψα επαφές και τους θυμόμουν σπανίως.Μέχρι που μετά από 2 χρόνια τους συνάντησα τυχαία στο νοσοκομείο του Ηρακλείου.Από τη ταλαιπωρία και τη σμπαραλιασμένη ψυχολογία που είχαν τρόμαξα να τους αναγνωρίσω.Η Ι. νοσηλευόταν σοβαρά.Ένα κόκκαλό της σπονδυλικής στήλης πέρασε στους πνεύμονες και ζόριζε τη καρδιά.Για 4 μήνες το παιδί δεν επικοινωνούσε,διασωληνωμένη με οξυγόνο και δεκάδες μηχανήματα,σαν να τους κατηγορούσε για τη κατάστασή της.Ένα πρόβλημα που για να φτάσει στο σημείο που έφτασε χρειάστηκαν χρόνια,αλλά δεν το πρόσεξαν ποτέ.Και τώρα αυτό το πρόβλημα τους έφερε κοντά,σαν σφαλιάρα για τα λάθη τους.Σαν σφαλιάρα ή σαν τιμωρία.Τότε η Ι. ίσως πέθαινε.Έτσι υπολόγιζαν οι γιατροί.Σήμερα είναι καθηλωμένη σε καροτσάκι,και ίσως με φυσικοθεραπείες μπορέσει και περπατήσει.
Δε ξέρω πως θυμήθηκα σήμερα αυτή την ιστορία.Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που μίλησα τελευταία φορά μαζί τους.Παρόλο που βρέθηκα ξανά στο μέρος τους,απέφυγα να επικοινωνήσω.Στο θέαμα ενός αναπηρικού καροτσιού δεν θα άντεχα.
Αν δεν μπορώ να κρίνω κάποιον,είναι τον γονέα.Δεν είμαι και δεν μου επιτρέπεται να μιλάω.Καμιά φορά,όμως, σε κρίνει αυτό που κάποιοι το ονομάζουν ρόδα ζωής,κάποιοι άλλοι μοίρα και κάποιοι άλλοι Θεό.Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι τους άξιζε αυτό που έπαθαν.Όμως δεν έτυχε ρε γαμώτο,μπορούσαν να το είχαν προλάβει καιρό τωρά.Αν ισχύει ότι όλα στη ζωή γίνονται για έναν λόγο,τότε η Ι.είχε πολλούς λόγους.Από το να τονίσει τη παρουσία της στους γονείς της,να τους φέρει κοντά και να τους δείξει πως τα αληθινά προβλήματα είναι μέσα στα νοσοκομεία.
Ίσως να μη βλέπω από σωστή οπτική το θέμα.
Ίσως γίνοντας μάνα να το δω πιο ευαίσθητα ή πιο αυστηρά,δεν ξέρω.
Η ζωή,όσο γλυκιά μπορεί να είναι,άλλο τόσο μπορεί να σου δώσει μια κλοτσιά και να σε πετάξει στο γκρεμό.Στη τελευταία περίπτωση άλλοτε θα το αξίζεις κι άλλοτε όχι.Πάντοτε όμως θα υπάρχουν γερές βάσεις,για να μπορέσεις να κρατηθείς.Αρκεί να τις δεις και θα σε σηκώσουν.
Τα λάθη είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι και ποτέ δεν είναι αργά για να τα διορθώσουμε.Αρκεί να τα δεχτούμε καλοπροαίρετα και ήδη έχουμε βρει τη μισή λύση τους.
Χρειάστηκε να πάω πέρισυ μέχρι την Ελούντα για μπάνιο,για να μάθω τι θα πει "Σπιναλόγκα".Δεν είχα ξανακούσει αυτό το όνομα και δεν γνώριζα καν την ύπαρξη αυτού του νησιού.Ντροπή μου!!
Μπαίνοντας στο καραβάκι,ο βαρκάρης έδινε το χέρι του στο κόσμο για να τους βοηθήσει να ανέβουν.<<Με κρατάτε γερά;>>,<<Εγώ είμαι γέρος άνθρωπος,φρόντισε να βρεις κάποιον που θα σε κρατάει γερά,μιας και φοβάσαι τόσο πολύ μη πέσεις>>για να θυμάμαι τα λόγια του ακόμη,φαντάσου πόσο με είχε κερδίσει.Ο κ.Κωνσταντής,ένας άνθρωπος,γύρω στα 60,που μιλούσε για τον τόπο του και δάκρυζαν τα μάτια του.Τον λάτρεψα.Όχι για τη μαντινάδα που μου είπε(καλά μπορεί και λίγο γι΄ αυτό,σταμάτα!),γιατί,χρόνια στα καράβια,έμαθε να εκτιμάει τη λέξη οικογένεια.Άνετα θα καθόμουν μαζί του να μιλάω για ώρες.20 λεπτά μέσα στο καραβάκι,μιλούσε και συμβούλευε.Από τέτοιους ανθρώπους η κάθε κουβέντα είναι δίδαγμα.Από αυτόν,έμαθα τα πρώτα πράγματα για τη Σπιναλόγκα.Spina longa στα λατινικά,που θα πει μακρύ αγκάθι..<<Κάποια μέρα θα πλακώσουν τα κανάλια και θα το τουριστικοποιήσουν το νησί.Πόσο ακόμη να κρατήσει την ομορφιά του;>>,μας είπε.Και να,που έναν χρόνο μετά γίνονται τα γυρίσματα της νέας τηλεοπτικής σειράς..
Όταν φτάσαμε εκεί,λόγω νεκρής τουριστικής περιόδου,ήμασταν γύρω στα 10 άτομα.Τι να πω;Πως ντράπηκα που οι ξένοι γνώριζαν επί του θέματος κι εγώ η Ελληνίδα τίποτα;!
Δεν θα σου πω τα όσα ξέρω.Δεν θα σου πω το πόσο το έψαξα το θέμα,τα πόσα ρώτησα και τα πόσα έμαθα.Αν θέλεις,μπορείς να βρεις πληροφορίες από το google.Θέλω να μιλήσω για συναισθήματα.
Ένα νησί μικρό,έρημο πια.Παντού ξερά χόρτα και μισογκρεμισμένα εγκαταλελειμμένα κτίρια.Δημόσιοι χώροι που τότε χρησίμευαν ως καφενεία και υπηρεσίες,σήμερα είναι μουσεία με αντικείμενα εκείνης της εποχής.Μπαλκόνια και όμορφα σπίτια,φανέρωναν τα κοινωνικά status του τότε.
Όλος ο τόπος φορτισμένος,λες και ζωντανεύουν οι εικόνες μπροστά σου.
Μόνο δέος μπορούσες να νιώσεις.
Χρόνια πριν,άρρωστοι άνθρωποι,πεταμένοι ουσιαστικά σε ένα νησί,μη γνωρίζοντας αν θα ζουν την επόμενη μέρα,ερωτευόντουσαν,παντρευόντουσαν,ονειρευόντουσαν,καλλιεργούσαν τη γη τους,δημιουργούσαν φιλίες,διεκδικούσαν τα διακιώματά τους από τη κυβέρνηση,ζούσαν μια φυσιολογική ζωή.Πόση δύναμη ψυχής θέλει αυτό;
Χρόνια μετά,τα έργα τους λειτουργούν σαν ζωντανά παραδείγματα για όλους εμάς.Και είναι τόσο βαθύ το νόημα που περνούν,που δε ξέρω κατά πόσο είμαι ικανή να το πιάσω,πόσο μάλλον να το εφαρμόσω.
Αν το δεις σαν απλώς ένα αξιοθέατο με όμορφη θέα,φεύγεις χαρούμενος,γεμάτος όμορφες εικόνες και ίσως ανακουφισμένος και τυχερός.
Αν το δεις όπως πραγματικά του αξίζει,τα συναισθήματα είναι πιο περίπλοκα για το μυαλουδάκι σου.Δεν μπορώ να τα διατυπώσω,δεν ξέρω πώς να τα εκφράσω.Αρκεί να κοιτάξεις για μια στιγμή τα χέρια σου,να σκεφτείς πόσα κάνουν,πόσα θα μπορούσαν να κάνουν και να τα συγκρίνεις με τα άρρωστα χέρια που προκαλούσε η λέπρα.
Διαβάζοντας το βιβλίο της Hislop,συνειδητοποιείς ακριβώς αυτό:Η μεγαλοψυχία και η αγάπη για ζωή εκεινων των ανθρώπων εντείνει ακόμη περισσότερο την αδυναμία όσων είναι συναισθηματικά παράλυτοι,όσων δηλαδή φοβούνται να βγουν από τη γυάλα μη τυχόν χάσουν λίγο εξασφαλισμένο οξυγόνο..
ΥΓ1:Το νησί αποκόπηκε από τη Κρήτη λόγω της έκρηξης του ηφαιστείου της Θήρας.Από τότε,κάθε χρόνο βυθίζεται κατά ένα πολύ μικρό,ανεπαίσθητο ποσοστό.Αν φτάσεις μέχρι εκεί και κάνεις τη διαδρομό με το καραβάκι κι αν η θάλασσα είναι ήρεμη,θα μπορέσεις να δεις στο βυθό τους οικισμούς που βούλιαξαν.
ΥΓ2:Η εκπομπή <<Πρωταγωνιστές>> έχει απόψε σε επανάληψη αφιέρωμα στη Σπιναλόγκα.Αξίζει πραγματικά να το δεις.
ΥΓ3:Πριν σταλούν οι λεπροί στο <<άρρωστο νησί>>,ο κόσμος τρόμαζε τόσο πολύ στη θέα τους,που τους ανάγκαζαν να φορούν κουδούνια(των οποίων οι κλειδαριές υπάρχουν και στις φωτογραφίες),για να ειδοποιούν τον κόσμο να απομακρυνθεί εγκαίρως.Από εκεί βγήκε η έκφραση <<Μας φόρεσαν κουδούνια>>.
ΥΓ4:Η λέπρα,σαν ασθένεια,δεν έχει εξαφανιστεί.Συμπτώματα λέπρας έχουν εντοπιστεί ακόμη και σήμερα στον Αγ.Νικόλαο.Το διάβασα τις προάλλες σε τοπική εφημερίδα.Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν αποκαλύπτουν από ντροπή την ασθένειά τους.Θεραπεία για τη λέπρα υπάρχει.
εδώ πρέπει να αναφερθώ στον χαρακτήρα μου;
Χαχα!!Μα ο χαρακτήρας ποτέ δε περιγράφεται!!Πότε σε διαψεύδει,πότε σε επιβεβαιώνει,πότε σε επιβραβεύει,μια συνεχή προσπάθεια αναζήτησης είναι!!
