Σάββατο πρωί φτάνουμε στο Bergamo,με μία πτήση τίγκα στους Έλληνες να τσιρίζουν και να απαγγέλουν τις λίστες με τα ψώνια τους,σαν να γυρίζεται μπροστά σου το Sex and the City στο Χωριάταν,αντί του Μανχάταν!Οκ,μπορεί να έφταιγε η φλέβα που πετάχτηκε στο μέτωπό μου,λόγω της πίεσης και τα έβλεπα όλα σαν παλιό σινεμά,αλλά όταν ακούς την άλλη να ζητάει απεγνωσμένα εσώρουχα με τη μάσκα-ράμφος (του γιατρού),δεν παρακαλάς να σου εκτοξευτεί τελικά το μάτι και να της μπει εκεί που παρακαλάει;;
Μπορεί στη χώρα μας τη βρισιά και τη μαγκιά να την έχουμε για καλημέρα,όταν όμως πατήσουμε Ευρώπη,αριστοκρατεύουμε!Ξαφνικά βλέπεις τη κιουρία να μιλάει ταπεινοχαμηλόφωνα,ενώ πριν θα έπαιρνες όρκο ότι κατάγεται από τη φυλή των Ούνων!Γι' αυτό μας αγαπώ!
Φτάνουμε,μπαίνουμε στο ενοικιασμένο τουτού και ξεκινάμε να οργώσουμε το italiano χώμα!300.000 χλμ μέσα σε 3 μέρες,λες και μας έβαλαν νέφτι εκεί που κατάλαβες ήμασταν!Μέχρι και Lugano φτάσαμε,ναι,εκεί που έσκασα τα 7 ευρώ για ένα πακέτο τσιγάρα (η Ελβετία αγαπάει τους αντικαπνιστές!)!!
Εκεί που το 'χασα εντελώς ήταν στη Βενετία!Tα νερά ήθελα να αποφύγω,εκεί πάλι έπεσα!Πέσαμε στη καρδιά του καρναβαλιού,στα βενετσιάνικα κοστούμια που παραπέμπουν σε δεκαετίες ρομαντισμού,στις πλατείες,δίπλα στα υγρά κανάλια,που ήταν γεμάτες τραγούδια,χορούς και πανηγύρια,πήρα κι εγώ μια μάσκα,για να τη βρω σπασμένη στη βαλίτσα μετά,και ακολουθούσαμε το ρεύμα,που μας παρέσυρε,μάνα μου δεν είναι ψέμα,εδώ:
Μπαμπά,γιατί δε με σπούδαζες στην Ιταλία;;
Τώρα,αν με ρωτήσεις τί ψώνισα από το Μιλάνο,θα 'ναι πιο αστείο κι απ'το ανέκδοτο με την Αννούλα και τη κούνια!Πέτυχα όμως κονσέρτο πιάνου στη Σκάλα του Μιλάνο!!!
Και για όσους λέει κάτι αυτό,παίδες ήταν τρέλα!Εκεί άφησα και τα τελευταία μου ευρώ και γύρισα πίσω με 3,90!
Όχι απλά άξιζε,από το πολύ χάζεμα μόνο στις θέσεις των ΑΜΕΑ που δεν με έβαλαν!
Αφήνω το ότι τελευταίο βράδυ,μετά από χιλιόμετρα περπάτημα και κόκκινου συναγιαρμού αφυδάτωσης (μετά τις 11 όλα νεκρώνουν) κάναμε τις βαλίτσες μαξιλάρι και κοιμηθήκαμε (τι κάναμε;;) σε ένα Punto για να μη χάσουμε τη πτήση του γυρισμού,που θα τη χάναμε και μαζί κι αυτή και τη δουλεία μας,αν δεν φορούσαμε ο καθένας από 4 μπλούζες και 2 ζευγάρια παπούτσια (1 στα πόδια,ένα στα χέρια),μιας και τα επιτρεπόμενα κιλά των επισκευών δε δικαιολογούσαν το βάρος μας!(Εμ,όταν πετάς με 80 ευρώ πηγαίνε-έλα,από κάπου δε πρέπει να βγάλουν κι αυτοί;;)!
Νηστικά-άυπνα-αφυδατωμένα-βρώμικα-όρθια πτώματα φτάσαμε στη Κω,για να μάθουμε ότι αποκλειστήκαμε λόγω κακοκαιρίας!Ήδη έβλεπα μπροστά μου ορθάνοιχτες τις πόρτες του ΟΑΕΔ και το κόκκινο χαλί να με περιμένουν,μέχρι που έμαθα ότι στην ίδια κατάσταση βρίσκονταν οι μισοί συνάδελφοι των 12 islands και παρηγορήθηκα!
Κάπως έτσι πέρασα το 4ήμερο,που έγινε βδομάδα!Δύσκολα λέω τη λέξη τέλεια,αλλά ήταν όντως!Τώρα θα τα ξαναπούμε σε κανένα 3μηνο,γιατί μέχρι να ξεχρεώσω δανεικά,νοίκι,ρεύματα και αυτοκίνητο,λέω μετά το σχολείο να κάνω τη σπασμένη μάσκα ακορντεόν και να τη στήνω στη πλατεία του νησιού!
Φιλιά σε όλους!!
Οι απαντήσεις στα σχόλια θα λειτουργούν στο εξής με χρονοχρέωση!Ευχαριστώ!
YΓ:100στη ανάρτηση!