Γρίπη χωρίς fan,προκοπή δε καν!

Όταν αρρωσταίνεις,συνήθως προκαλείς την αγωνία των γύρω σου.Ανεβάζεις,πχ,πυρετό,θα το μάθουν 2,θα ενημερώσουν άλλους 5,θα ενδιαφερθούν,θα τρέξουν κοντά σου,θα έχεις να κλαίγεσαι βρε αδερφέ!Θα έχεις να λες ότι δεν είσαι μόνος/η σε αυτό το πισωμαχαίρωμα της τύχης.Πόσα τηλέφωνα έχεις σημειώσει από φίλους/συγγενείς,όταν ήσουν άρρωστος/ή;;Πολλά,ε;;Ναι,ναι κι εγώ μια απ'τα ίδια..

Μετά από παραπάνω από ένα χρόνο γνωριμίας μας,κρίνω σωστό να σου αποκαλύψω τη σκοτεινή πλευρά μου.Το κάνω τώρα,μιας και ήδη έχεις δεθεί μαζί μου(!!!),προμελετημένη σκέψη,όχι αστεία!

Με λένε Β. και είμαι καμιά 20 χρόνια αρρωστοφοβική!Τρέμω τις αρρώστιες (λογικό),νιώθω μονίμως ότι έχω το κατιτίς μου (παράλογο) και το χειρότερο:Δεν έχω υποστηρικτές!

Θα ξεχάσω που είχα πάει στο νοσοκομείο πανικόβλητη για ένα καρουμπαλάκι κάτω απ'τον ώμο και τελικά ήταν κουνούπι;;Θα ξεχάσω που είχα πάει επίσης στο νοσοκομείο σε ημιλυπόθυμη κατάσταση βγάζοντας μόνη μου τη διάγνωση ιλεού και οι γιατροί απ'το γέλιο κόντεψαν να πάθουν ρήξη σπλήνας;Έχω να θυμάμαι πολλά και μαζί με εμένα και οι εκάστοτε γιατροί!

Μεγαλώνοντας και προσπαθώντας να εντοπίσω τη ρίζα του προβλήματος,κατέληξα στα εξής:

1)Αρρωστοφοβικός δε γεννιέσαι,γίνεσαι!

2)Αν τα φάρμακα που έχεις στο σπίτι δεν χωρούν σε ένα ντουλάπι,άρχισε να ανησυχείς!

3)Το google είναι ανασταλτικός παράγοντας για ένα αρρωστοφοβικό άτομο (προσωπική εμπειρία)

4)Αν ακούς για ασθένειες και ψάχνεις συμπτώματα,βρίσκεσαι σε αρχάριο στάδιο.

5)Αν είσαι γυναίκα και ψάχνεις συμπτώματα προστατίτιδας,χρήζεις ειδικής θεραπείας!

Το να ανήκεις στους κατά φαντασίαν ασθενείς δεν ενοχλεί τους γύρω σου,πέρα από εσένα τον ίδιο.Αν ο "τυχερός" που θα βρεθεί κοντά σου δεν σε γνωρίζει καλά,μπορεί να φρικάρει λίγο,αν σε γνωρίζει,γελάει τόσο που παρακαλάει να σε πάει νοσοκομείο για να το διασκεδάσει περισσότερο,όσο εσύ θα κλαις και θα λες στους γιατρούς <<Μα έχω αυτό,το έχω σας λέω>>κτλ!

Το θέμα είναι:Τι γίνεται όταν πραγματικά αρρωσταίνει ένας αρρωστοφοβικός;;Να σου πω εγώ!Οι μισοί γελάνε κι άλλοι μισοί ξεκαρδίζονται!Σαν τον μύθο με τον ψεύτη βοσκό και τα πρόβατα!Κι αν η αλήθεια πάντα βρίσκεται κάπου στη μέση,έχουν και οι δύο πλευρές τα δίκια τους.Δε λέω,το χιούμορ είναι η καλύτερη παρηγοριά!Σκέψου,όμως,να είσαι άρρωστος/η να υποφέρεις με τα θερμόμετρα και τις αντιβιώσεις και να σου λένε <<Άκουσα πως το θερμόμετρο προκαλεί συσπάσεις στη μασχάλη,για ψάξ'το>> ή να ζητάς ένα τσαγάκι στη νοηματική και να παίρνεις την απάντηση <<Το τσάι προκαλεί συχνοουρία!Α πα πα!Δεν είσαι τώρα για τέτοια!!>>Γκκκρρρρρ!!!

ΥΓ1:<<Με πιάνουν οι ευαισθησίες μου>> τραγουδούσε κάποτε η Γαρμπή και μάλλον αυτές ερωτεύτηκε ο Σχοινάς!Και αναρωτιέμαι τώρα εγώ:Αν τραγουδήσω <<Με πιάνουν οι αρρωστοφοβίες μου>> θα βρεθεί κανένας χριστιανός να με ερωτευτεί;;!!Το <<Μπαααα>> έφτασε ως εδώ!!Ευχαριστώ ρεεε!!

ΥΓ2:Μη γελάσεις,αλλά κυκλοφορεί η ίωση με όνομα <<Εξελιγμένης μορφής Η1Ν1>>>,το λένε και οι ειδικοί!!Googlαρε το!!

'Ενα μεγάλο παιδί θέλει ξύλο-για ποδαρικό!(Ένας ένας)

Ναι,ok!Ξέρω τι θα πεις!Σαν να σε βλέπω μπροστά μου!Είδες το όνομά μου στη λίστα με τις πρόσφατες δημοσιεύεις και α)απόρησες β)λύθηκες στα γέλια ή γ)προσπάθησες να θυμηθείς από πού με ξέρεις!Δεκτά όλα!Καλή χρονιά να πω;;Χρονιά πολλά να ευχηθώ;;

Το πόσο καιρό έκανα να μπω εδώ μέσα το διαπίστωσα όταν έκανα 2 φορές λάθος στον κωδικό πρόσβασης!Fail!

Μένω όμως μακρυά από τους δικούς μου και όσοι είναι ξενιτεμένοι Τζιβαέεεεερι μου θα καταλάβουν πως τις 14 μερούλες που ήμουν στο σπίτι μου μόνο υπολογιστή δεν ήθελα να ανοίξω!!

Συγχωρέσ'τε με!!Περίμενα ανυπόμονα να έρθουν οι γιορτές!Το "Πες το σύνθημα:Jumbo-20 μέρες μέχρι τα Χριστούγεννα" έγινε ήχος κλήσης κινητού,μέχρι και τραγούδι με τίτλο "Αχ Λέρο",σε παραλλάγη της Κούλας έβγαλα,τόσος καημός σου λέει!!

Μετά από μία επεισοδιακή άνοδο και μία ακόμη πιο επεισοδιακή κάθοδο,έφτασα στο back to reality νησί μου και μάντεψε:αρρώστησα (Άτιμα Blue Star με φάγατε και ναι,θα καταρρεύσω!!)

Πότε να προσαρμοστώ,πότε να αναρρώσω,πότε να μπω κι εδώ να απολογηθώ!Η μοίρα με χτυπάει από παντού,το βλέπεις!Είναι το φλουρί που έτυχα και καυχιόμουν κιόλας,κι έλεγα θα το πληρώσω ακριβά!

Για όσους διαβάζουν ακόμη,πέρασα υπέροχα αυτά τα Χριστούγεννα!Ό,τι προγραμμάτιζα,δεν έγινε μεν,αλλά πέρασα όμορφα!Natale con i tuoi,λένε οι Ιταλοί κι ήταν ακριβώς έτσι:Οικογενειακά και χουχούλικα!Μεγαλώνοντας εκτιμάς τα πράγματα γύρω σου διαφορετικά κι όσο κι αν δεν θέλω να το παραδεχτώ,μεγαλώνω και αλλάζω οπτική πραγμάτων.Έτσι με βρήκε το 2011 στο σπίτι,με την οικογένεια μου να μου εύχεται,καθότι Βασιλική,με χαμόγελα,γλυκά,κρασιά και ένα φλουρί στο χέρι!Ο Άγιος Βασίλης,που πια ντύνεται μπαμπάς,μού έφερε τα τέλη κυκλοφορίας του αυτοκινήτου και έτσι μπορέσαμε πια να ξεστολίσουμε το δέντρο που ίκετευε με το ύφος του "Πετάξ'τε με",μιας και η μαμά μου το 'χει για γούρι να κρεμάει πάνω του μέχρι και τη ζωγραφιά που είχα κάνει στο νηπιαγωγείο!

Πέρασε η Πρωτοχρονιά,άντε και τα Φώτα,γιορτάσαμε και τον Γιαννάκη κι ο κάθε κατεργάρης επέστρεψε στον πάγκο του,στα θρανία του και στη ζωή του!

Εύχομαι σε όλους σας και στον καθένα ξεχωριστά να έχει ένα δημιουργικό 2011 με υγεία και πολλά πολλά χαμόγελα : )

Ελπίζω να περάσατε όλοι όμορφα,να γεμίσατε τις μπαταρίες και να είστε γεροί και για του χρόνου!

Φιλάκια!!!

ΥΓ:Ύστερα από όοοοολα αυτά,δεν με δικαιολογείς λιγάκι;;

364 και σήμερα!!Ούτε λελέ,ούτε τρελελέ!!

Πέρισυ,αρχές Δεκεμβρίου,σε κάποιο σαλόνι,άλλου διαμερίσματος,άλλης πόλης,έγραφα τις πρώτες σειρές αυτού του φτωχού πλην τίμιου ιστιότοπου..

Έγραφα,καλωσόριζα,με τη ψυχολογία κάθε νέου blogger,μη γνωρίζοντας και πολλά,περιμένοντας να δω αν και κατά πόσο θα λειτουργήσει η φαεινή μου ιδέα να μπω σε αυτό το club..

Ένα χρόνο μετά,κάνοντας έναν πολύ μικρό απολογισμό,συμπεραίνω τα εξής:

1)Χαίρομαι ειλικρινά που οι πρώτοι άνθρωποι που με εντόπισαν,είναι ακόμη εδώ!(D.Angel και Δύσπιστε αναφέρομαι σε εσάς,σας ευχαριστώ ιδιαιτέρως!!)

2)Χαίρομαι που είχα τη δυνατότητα να γνωρίσω από κοντά ανθρώπους που καιρό πριν διάβαζα τις σκέψεις τους (Ρικάκι και Κάτια:Αφήσαμε ανοιχτούς λογαριασμούς κυρίες μου!)

3)Συγκινούμαι με οριμένους που,μπορεί να μην τους έχω δει,ωστόσο προκαλούν τόση οικειότητα στο όλο μου εγκεφαλικό σύστημα,που μπορώ να λέω ό,τι βλακεία μου έρχεται στο κεφάλι,χωρίς να κάνω δεύτερες σκέψεις.(Ιανέ και Πόρκου είστε κάποιοι από αυτούς!!)

4)Συνειδητοποιώ πόσο όμορφο πράγμα είναι μέσα από σκέψεις τρίτων,αγνώστων-φαινομενικά-να ταυτίζεσαι μαζί τους,να συγκρίνεσαι,να προβληματίζεσαι ή ακόμη και να διαφωνείς,βλέποντας τα πράγματα από άλλη γωνία!

5)Χαίρομαι που έπεσα έξω στις προβλέψεις μου,όταν πίστευα πως δεν θα κρατήσει το όλο θέμα του blogging παραπάνω από λίγους μήνες,μιας και η σταθερότητα δεν είναι και το φόρτε μου!Είμαι ακόμη εδώ όμως!Και οφειλώ να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για ό,τι έχω αισθανθεί μέσω ενός άψυχου κουτιού!!

Μπορεί να διανύουμε δύσκολες μέρες,μπορεί να απογοητευόμαστε,να αγανακτούμε και να σιχτιρίζουμε -πλέον- με το παραμικρό,μπορεί μέχρι προχθές να μας παρηγορούσε ότι τουλάχιστον δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα και σήμερα να βρισκόμαστε αγκαλιά με θερμοπομπούς,αλλά η ζωή είναι μία,είναι μικρή και αυτό τη καθιστά και γλυκιά!Ας τη διαχειριστούμε όσο καλύτερα και παραγωγικά μπορούμε,όπως μεταφράζεται αυτό στο μυαλό του καθενός μας!Και θα έρθουν νομοτελειακά και καλύτερες μέρες,πού θα πάει;;

Φιλιά πολλά και σμίξε τα χειλάκια,μη βαριέσαιιιιι!!! 

Έχουμε θέμα-τα!

Θέμα 1:

Ναι,ναι!Δεν σε γελούν τα μάτια σου,μήτε το pc σου!Δεν ήμουν μια πλάνη,ούτε μια οπτασία!Ζω ανάμεσά σας!Υπάρχω!Κι όσο υπάρχεις,θα υπάρχω!(Γι αυτό κοίτα να υπάρχεις για πολύ ακόμη,ε!)Αποφάσισα να μαζέψω το μυαλό μου και να την μπω στο μάτι του κάποιων σαν τον Ionn,που κοροιδεύει τη Λέρικη ζωή!Ionn ακούει;;Αχ και να ΄ξερες!!Επέστρεψε,λοιπόν,η άσωτη!!Και είναι καλά,πραγματικά καλά!!Αυτό για όσους ανησύχησαν!

Θέμα 2: 

Εκλοyes!!

Nαι,ψήφισα κι εγώ:Τον Αλί μπαμπά,που έχει μόνο 40 κλέφτες!Ψήφισα με την ελπίδα (που δεν έχει πεθάνει ακόμη) να δει μια άσπρη μέρα (ούτε κόκκινη,ούτε μπλε) τούτη η μπαμπέσικη κοινωνία!Παρόλ' αυτά,βλέπω απολύσεις,στερήσεις,ανέχεια,φτώχεια,ανεργία,ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια και ό,τι άλλο αποτελεί <<καθημερινές εικόνες>>..

Θέμα 3:

Και μπροστά σε τόσο θλιβερές εικόνες,εμφανίζονται κάποιοι άνθρωποι που σε ξυπνούν και αντισταθμίζουν την ασχήμια γύρω σου.Ανθρωποι που ό,τι είναι,ό,τι πρεσβεύουν,δένει τόσο αρμονικά μαζί σου.Που πατούν μέσα σου τα κουμπιά που γράφουν <<press me>> και σε κάνουν να χαμογελάς αληθινά και αβίαστα,σαν τον Αη Βασίλη του JUMBO που κάνει <<ho!ho!ho>>.Είναι αυτοί που σε κάνουν να λες <<La vita e bella>>.Eίναι δώρα Θεού.

Θέμα 4:

Είναι και κάποιοι άλλοι που,στο όνομα του αλκοολισμού ή οποιουδήποτε άλλου πάθους τους,είναι ικανοί να κάψουν ζωντανό τον άνθρωπό τους.(Επίκαιρο περιστατικό).Αναγνωρίζω ότι ο αλκοολισμός χρήζει ιδιαίτερης μεταχείρισης,αλλά σε αυτή τη μεταχείριση πατούν όλα τα αρρωστημένα μυαλά και στη τελική βγαίνουν λάδι.Γιατί ο αλκοολικός εγκληματίας να τίθεται ύπο περιορισμό και ο ληστής να βρίσκεται πίσω από τα σίδερα;Είναι δίκαιο;Και από τις δύο πλευρές;

Θέμα 5:

Χριστουγεννιάζει!!

Για έναν περίεργο λόγο,όλοι τρέχουν από τώρα να αγοράσουν στολίδια!Ήδη πολλά σπίτια είναι στολισμένα!Ο κόσμος έχει ανάγκη να χαρεί.Και τα Χριστούγεννα,η διαδικασία του στολισμού,τα αναμμένα φωτάκια μέσα στη νύχτα,σου θυμίζουν παιδικές,ανέμελες,όμορφες,οικογενειακές στιγμές!!

Γι' αυτό να κι εγώ:

Χριστουγεννιάτικο δέντρο με 20 βαθμούς και ακούς τον άλλον να λέει <<Let it snow,let it snow,let it snow>>!!

Έτσι θα σε αποχαιρετίσω!Θα σου ευχηθώ να περνάς καλά,να μη ξεχνάς το παιδί μέσα σου,να αναγνωρίζεις τις καλές μικρές στιγμές στα μάτια των ανθρώπων δίπλα σου.Το blog υπολειτουργεί,αλλά παρακολουθώ αφανώς!!Φιλιά πολλά με ένα λατρεμένο τραγούδι!

Άκουγε και μη ερεύνα

Άκου,…

… θα σου μιλήσω μέσα από τούτες τις σκόρπιες 

και ασύντακτες αράδες,

για την αρχέγονη, την ανεξήγητη αέναη 


κινητήρια δύναμη

τον έρωτα…

Ο Έρωτας,… τα πάντα δηλαδή(!) θεός και διάβολος,

αποθέωση και καταστροφή, παράδεισος και κόλαση,

φώς και έρεβος…

Ξαφνικό! Σαν τον λησμονήσεις, ζυγώνει γοργά 

με το πονηρό του χαμόγελο και σου κλείνει το μάτι.

…Ξέρεις τότε, δεν υπάρχει εναλλακτική.

Απερίγραπτος;

Ναι απερίγραπτος!

…πώς να περιγράψει το χώμα το πρωτοβρόχι!

Κάνει ανταρσία η καρδιά και καταργεί το νου.

Αρχή παραμυθιού,

ζωντανή ουτοπία!

Αντάρτη έρωτα, στροβιλίζομαι στην άλογη σου δίνη…

το νοιώθω,

… ακυβέρνητο σκαρί το σώμα χωρίς πορεία, χάρτη,

πυξίδα!

Βουτιά στο κενό - ίλιγγος!

…Έρωτας σου λέω!

Ήρθε ξανά εδώ και επτά μέρες,… 

να,τώρα που σου γράφω, κοιμάται στο κρεβάτι μου(!),
 

έτσι βρήκα λίγο χρόνο να μουτζουρώσω τούτη την κόλα.

Αν τον κοιτάξω για να στον περιγράψω,

δεν θα μπορέσω να συνεχίσω το γράψιμο…!

…Δεν πειράζει όμως που δεν μπορώ…

απλά…

στάσου σε έναν καθρέπτη!

Δεν θα μπορούσε να είναι ομορφότερος… έρωτας είναι

αυτός… θεός!

Σε αφήνω τώρα γιατί πάω να τον δω που κοιμάται,

δεν χορταίνω να τον βλέπω,…

…δεν σε χορταίνω…!

Ακούς;

ΥΓ1:Η μοναδική ανάρτηση που δεν είναι ακριβώς δική μου!!(Τι να εννοεί;Τι να εννοεί;;)!!

ΥΓ2:Το τραγούδι για λόγους εντελώς παραπλανητικούς!!

Φύλαγε τις ταμπέλες σου,να έχεις τις μισές!

-Tι εννοείς γράφεις σε blog;

-Τι καταλαβαίνεις εσύ;

-Δηλαδή γράφεις κανονικά;

-Όχι,πλέκω!

-Έεεελα ρε,εσύ;;Δεν σου το 'χα!

-Ούτε εγώ!Αλλά προέκυψε,δεν μπορούσα να το αποφύγω!!

-Εννοώ πως δεν σου φαίνεται!Τρομερό!!

-Μ'αρέσει να τρομάζω τους ανθρώπους!

-Και τί πραγματεύεσαι δηλαδή;

-Ό,τι με προκαλεί-ακόμα κι εσένα!

-Απλά είσαι πολύ κοκέτα,βολεμένη και πριγκιπομεγαλωμένη για να έχεις τέτοιες ανησυχίες!!

-Και γιατί δηλαδή αυτές οι ταμπέλες να μην έχουν το δικαίωμα να γράφουν;!

-Απλά δεν φανταζόμουν ότι θα αποτελούσε ανάγκη σου.

-Είναι που αυτή τη ταμπέλα δεν τη πολυκυκλοφορώ,ανήκει στην ανοιξιάτικη collection!

-Mπράβο ρε!Εντυπωσιάστηκα!

-Ωραία,πάει κι αυτός ο στόχος ζωής!

-Και πού είσαι για να σου ρίξουμε μια ματιά;

-Πάτησε κοκέτα-βολεμένη-πριγκιπομεγαλωμένη.blogspot.com και θα σε περιμένω με αγωνία!!

ΥΓ1:Παίζει και να το πίστεψε!
ΥΓ2:Καλά το πόσο γέλασα με το έκπληκτο ύφος,δεν λέγεται!!
ΥΓ3:Για αυτό το Σ/Κ θα φορεθεί η ταμπέλα:

Φεύγω  για Κω!!!Καλό Σ/Κ παιδάκια μου!!

Εξομολογούμαι

Απόσμασμα από βιβλίο Θρησκευτικών (Δ' δημοτικού):

<<Ο πιο σημαντικός σκοπός του πιστού χριστιανού είναι να γίνει άγιος>>

 ντόινγκ-ντόινγκ-ντόινγκ-ντόινγκ-ντόινγκ!

Πρόσεξε τι ακολούθησε:

 -Κυρία,εγώ θέλω να γίνω αγία,να με δείχνουν όλες οι εικόνες στην εκκλησία!

-Και να αφήνει τα σάλια της πάνω σου η κάθε γριά;;

-Μη λες βλακείες,θα έχω ζελατίνη.

-Μα δεν μπορείς να γίνεις αγία,αφού δεν έρχεσαι στο κατηχητικό!

-Ε ωραία,θα ξεκινήσω από αύριο!

Και το αποκορύφωμα:

-Δηλαδή,κυρία,εγώ που θέλω πιο πολύ να μπω σε μετρό κι όχι να γίνω άγιος,δεν είμαι καλός χριστιανός;;

Το βιβλίο των Θρησκευτικών και το όλο σύστημα διδακτικής του είναι μία μούφα.Μπάζει από παντού.Είναι για γέλια και για κλάμματα ταυτόχρονα.Απλά.Σου περνάει ιδέες τύπου <<Πραγματοποιείς τα όνειρά σου μόνο με τη βοήθεια της Ε-πάντα με κεφαλαίο-κκλησίας>>,ποντάροντας στο θρήσκευμα και όχι στον άνθρωπο και τις δυνάμεις του.Τη δύναμη,την ελπίδα και όλες τις αρετές,για το βιβλίο,σου τις παρέχει το πόσο Χριστιανός είσαι και όχι στο πόσο το θέλει η καρδούλα σου!

Ασάφειες παντού,ατάκες που θέλουν μονίμως επεξηγήσεις (όπως το παραπάνω),υπερβολές και κατηχητικούρες!Μία απίστευτη προπαγάνδα,σχεδόν φασισμός,μία απειλή διάχυτη παντού,γεμάτη ρατσιστικές διαθέσεις απέναντι στον μη-Χριστιανό,με βαρύγδουπες εκφράσεις-κόντεψα να ψαρώσω κι εγώ η ίδια-για το ποιο είναι το μοντέλο του σωστού ανθρώπου.

Σήμερα,εν έτει 2010,ζώντας σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία με τόσες παραστάσεις,πληροφορίες και νεοτερισμούς,είναι το λιγότερο α-πα-ρά-δε-κτο 1)να υπάρχουν τέτοια βιβλία,που προκαλούν τουλάχιστον σύγχυση στο παιδικό μυαλό και ως συνέπεια αυτού 2)τα παιδιά να είναι έρμαια της διδακτικής προσέγγισης του κάθε δασκάλου.

Δέχομαι πως το σχολείο υποχρεώνεται να ακολουθήσει το τρίπτυχο Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια,δέχομαι πως τα πολιτικοθρησκευτικά θέματα του κάθε εκπαιδευτικού ανήκουν στα εν οίκω και όχι στα εν δήμω,αλλά αν συνεχίσουμε να διδάσκουμε τέτοιες θρησκευτικές "σωστότητες",τα παιδιά θα μεγαλώσουν,θα ψαχτούν,θα ανοίξουν και κανένα βιβλίο παραπάνω,θα έρθουν αντιμέτωποι με ένα κάρο συγκρούσεις μέσα τους και θα έχουμε λίγους άθεους ακόμη παραπάνω.

Εγώ προσωπικά αρνούμαι να πέσω σε αυτή τη λούμπα.
Γιατί το να εξυψώνεις μόνο τη θρησκεία σου,βάζοντάς της ταμπέλες και μειώνοντας χαρακτηριστικά τις υπόλοιπες,είναι και αυτό ένα είδος ρατσισμού.

Άλλο μάθημα τα Θρησκευτικά κι άλλο μάθημα τα Εκκλησιαστικά-Ιερατικά! 
 Και προσοχή στις απομιμήσεις!!!

I DON'T need a heroοοο!

Για όλους αυτούς που θεωρούν το επάγγελμα του δασκάλου <<Μισό χρόνο καθησιό στο καναπέ και άλλο μισό καθησιό στην έδρα>>,αλλά από αυτήν την έδρα περιμένουν τα θαύματα..

Για εκείνους που επικαλούν υποτιμητικά τη δασκάλα <<δασκαλίτσα>> ή τον δάσκαλο <<δασκαλάκο>>,κι αν τύχει να είναι ο δασκαλάκος του παιδιού τους,τον κοιτούν με δέος και ενίοτε γλύφουν..

Για όλους αυτούς που θεωρούν ότι το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης ασχολείται με πλαστελίνες και τραλαλά-τραλαλό,αλλά,αν περάσει η κόρη τους ή ο γιος τους,φουσκώνουν..

Για εκείνους που κράζουν με πάθος όπου βρουν κι όπου σταθούν τα αδούλευτα χρήματα του (μισού Ιούνη-Ιούλη-Αυγούστου),ενώ όταν ήταν μαθητές δεν χαλούσε κανέναν τους και στην ουσία οι μισοί από αυτούς ξενερώνουν που θα φορτωθούν τα παιδιά τους και ποιός ακούει τώρα τη γκρίνια τους..

Για εκείνους που κρίνουν το ωράριο εργασίας σαν <<ένα ανάλαφρο 6ωρο>>,χωρίς να αντιληφθούν ότι κάποιος εκεί μέσα δίνει τη ψυχή του,την ενέργεια του και ό,τι διαθέτει για να μπορέσει να περάσει αξίες και γνώσεις σε 20-25 ανθρώπους..

και για εκείνους που η καραμέλα τύπου <<Ε,εντάξει μωρέ,το δασκαλιλίκι είναι καλή φάση,μέχρι και ΚΑΝΟΝΙΚΗ δουλεία μπορείς να κάνεις ταυτόχρονα>> πιπιλιέται μαζί με φραπέ,τσιγάρο και κομπολογάκι..

Για όοοοοολους αυτούς και για όσους ακόμη ξέχασα,
ένα έχω να δείξω:

και να πω:

Το να είσαι δάσκαλος δεν προ'υ'ποθέτει μανικιούρ,αλλά ψυχή και στομάχι!Έξω απ'τον χορό πολλά τραγούδια λέγονται,κι αν είσαι μάγκας,έλα να τα βγάλεις πέρα,αλλά να το κάνεις και σωστά.Έλα να συντονίσεις μία τάξη 25 παιδιών,όταν δεν αντέχεις παραπάνω από ώρα το δικό σου,και ταυτόχρονα βγάλε και την ύλη που σου ορίζει το Υπουργείο.Αποχαιρέτα την οικογένειά σου και τράβα εκεί που είναι η πινέζα στον χάρτη για να εκπληρώσεις τα καθήκοντά σου.Προσαρμόσου υποχρεωτικά και ζορίσου οικονομικά και παρακάλα να έχεις μπαμπά άνετο,γιατί αλλιώς δεν βγαίνεις.Και αυτό με υπογραφή (Υπουργείου κιόλας!!)

Πέρασε η εποχή της Λόλας με το τόπι της,τώρα σε παίρνουν χαμπάρι για το αν και κατά πόσο ξύνεσαι αγαπητέ μου.Oπότε σταμάτα να κάνεις τον Σούπερμαν,δεν θα σώσεις εσύ το εκπαιδευτικό σύστημα.Κοίταξε,σε παρακαλώ,τη καμπούρα σου και σταμάτα να προσποιείσαι την αλεπού που κάνει κρεμαστάρια ό,τι δε φτάνει.Και μια ευχή από μένα τη δασκαλίτσα:Άι σιχτίρ,with love!

ΥΓ:Μετά απ'αυτό,αν δεν άγιασε το στόμα μου,σίγουρα άγιασε η συνείδηση μου!Ε μαααααα!

Επαναπροσδιόριση θέσης --->Λ-έρως με τη πρώτη ματιά!Με τη δεύτερη;;

Τέλη Αυγούστου και το καράβι σταμάταει εδώ..

και απλά τρελάθηκα απ'την ομορφιά!Υπάρχουν ακόμη νησιά που διατηρούν ό,τι δείχνει η εικόνα.

Μικροί και στενοί δρόμοι,ιταλική αρχιτεκτονική,κάστρα,άπειρα ξωκλήσια,πολύ πράσινο,τουρίστες αντι-Μυκόνου,ψαροχώρια και..δεν κάνει κρύο στην Ελλάδααααα!

Η Λέρος είναι έρωτας.Πραγματικά πανέμορφη!

[Γι'αυτό σχηματίζει και καρδούλα μέσα της : ) ]

Σε έκανα να ζηλέψεις;;Για σένα λέω,που η θάλασσα θυμίζει στο μυαλό σου τουριστικό οδηγό!!

Ναι εσένα δείχνω!Εσύ που ζεις στη τσιμεντούπολη,αλλά έχεις το πλεονέκτημα να πάρεις το αμαξάκι σου και να παίρνεις τα βουνά,τη θάλασσα ή τη διπλανή πόλη!Γιατί εδώ..μέχρι Λειψούς,Πάτμο,άντε καμιά Τουρκία,παραπέρα για Σ/Κ δε προλαβαίνεις-κι αυτό καιρού επιτρέποντος-!!(Τώρα πέρασα στη δεύτερη ματιά)!Αυτό είναι ένα βασικό θεματάκι των κατοίκων -πλέον και δικό μου- εδώ!Το μέρος είναι πολύ μικρό και όσο πάει φαίνεται μικρότερο,οι επιλογές ελάχιστες.Ακολουθείς το φαινόμενο του χαμαιλέοντα-όχι ρεεε,δεν εννοώ να συρθείς στα πατώματα,προσαρμόζεσαι εννοώ-και κοιτάς να το διασκεδάσεις όόόόσο μπορείς!Το θετικό είναι ότι έχει πολλούς περαστικούς (μη παίρνεις κι όρκο) σαν εσένα και ό,τι μας ενώνει είναι οι δύσκολες χειμωνιάτικες νύχτες με μποφόρ!

Κατά τα άλλα,από φαί,δεν θα σου λείψει κάτι!Ίσως τα Good'ys,αλλά πού αλλού θα φας ψαράκι που σου κλείνει το μάτι βρε;;

Πού αλλού θα δεις δελφίνια και φώκιες να παίζουν με τα παιδιά;(Δεν είδα,αλλά όλοι έχουν να διηγηθούν μία τέτοια ιστορία)

Πού αλλού θα δεις τοπία σαν αυτό;;

ή σχολείο σαν αυτό;;

(Ναι,το δικό μου είναι!!!Ιταλοί παιδί μου,φινέτσα!)

Γενικώς αυτά είχα να πω!

Να δηλώσω τη θέση μου,να κοκορευτώ λίγο,για να ακούσω εγώ κυρίως τα θετικά γιατί η αλήθεια είναι ότι εγκλωβίζομαι λίγο,αλλά θα τη συνηθίσω μωρέ,πού θα πάει!Α ρε Διαμαντοπούλου,έλα να με παντρέψεις στη Λέρο με τα 3 αμετάκλητα χρόνια σου!

ΥΓ1:Με πέτυχες σε καλό mood,είναι που πίνω motion μάλλον!

ΥΓ2:Αν πιω redbull,λες να βγάλω φτερά;
ΥΓ3:Γιατί τα κουνούπια να μην είναι αποδημητικά;!

ΥΓ4:Οι πιο όμορφες εικόνες των νησιών μας είναι από σελίδες του εξωτερικού!Τραγικό ρε συ!

Φιλάκια και,όπως λέει ο φίλος μου ο Ιανός (που έκανε ανάρτηση για τον παππούλη μου και με κατασυγκίνησε) η ζωή έχει δύο όψεις!Συνηθίσαμε να βλέπουμε (με τη πρώτη ματιά) την αρνητική για να δικαιολογούμε τη γκρίνια και τη κακομαθησιά μας!Με τη δεύτερη όμως;;Για δοκίμασε!Κι αν πετύχει,θα το κάνω κι εγώ!!!Χαχαχαχαχα!(Και το χιούμορ στη θετική όψη υπάγεται,ε!)

Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος,η ζωή το λέει πεταλούδα..

-Πόση ώρα μας απομένει;Ρώτησε η ελιά με νευρικότητα.

-Τόση όση ορίζει ο νόμος της φύσης και τόση όση απαιτεί ο νόμος της αγάπης,απάντησε η κάμπια.

-Ανυπομονείς;Το αποφάσισες,ε;

-Εδώ εκπλήρωσα το χρέος μου:Σου δίδαξα την ελπίδα,σε καιρούς ξηρασίας.Σου έμαθα τη δύναμη,όταν φοβόσουν τον άνεμο και σου ψιθύρισα την αγάπη,προστατεύοντας τους καρπούς σου.

-Πόση ευγνωμοσύνη σου χρωστάω..αναρωτήθηκε η ελιά και σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό.

-Θα σου πω ένα μυστικό,είπε χαμογελώντας η σοφή κάμπια,όταν ανταλλάζεις συναισθήματα,έχεις πιάσει το νόημα της ύπαρξής σου.Το αίσθημα της προσφοράς σε ανταμοίβει και φεύγεις γεμάτος..και φίλησε της ρίζες του δέντρου της!

-Το αίσθημα της προσφοράς σε ανταμοίβει,επανέλαβε η κάμπια..Και τώρα;Ξέχασα να σε ρωτήσω πού θα πας τώρα,είπε η ελιά και σταύρωσε τα χέρια της με παιχνιδιάρικο ύφος.

-Τώρα θα πέσω να κοιμηθώ εδώ δίπλα σου και το πρωί θα είμαι μία πρίμα μπαλαρίνα χορεύτρια!!Νόμος της φύσης!!Είπε η κάμπια κάνοντας μια στροφή γύρω από τον ευατό της!

-Και θα έρχεσαι να με βλέπεις;Παραπονέθηκε η ελιά

-Όποτε με καλούν τα φύλλα σου,θα βρίσκομαι ένα πέταγμα μακρυά σου!Νόμος της αγάπης!!

-Σ'ευχαριστώ για την αγάπη σου,είπε το δέντρο και γύρισε να την αγκαλιάσει....

...μα η κάμπια είχε ήδη αποκοιμηθεί...

...Και επειδή οι νόμοι της φύσης είναι αμετάκλητοι,την επόμενη μέρα,μια πανέμορφη πεταλούδα χόρευε στα φύλλα μιας ελιάς και λίγοι γνώριζαν τον ρυθμό του χορού της...
  

 

Αφιερωμένο στον παππού μου,που ολοκλήρωσε σήμερα με επιτυχία τον σκοπό της ζωής του στη γη!!

Επέστρεψα!!Καλώς με ξαναβρήκατε,τέλος τα μεγάλα διαλείμματα,το κουδούνι χτύπησε για μέσα!!

Πολλά φιλιά,να είστε όλοι καλά!